Shkruan: Afrim KASOLLI
-Kam shkruar para pak dite për një frikë politike që i shoqëron si liderin e Vetëvendosjes Albin Kurti, ashtu edhe kryetarin e Partisë Nisma Social Demokrate Fatmir Limaj, ndaj njeri-tjetrit, frikë kjo edhe e cila mund te jete pengesë për ndonje marrëveshje te mundshme politike. Te dy liderët u takuan dje. Sipas asaj që u tha ata ende nuk janë dakorduar. Por duke e lënë mundësinë e hapur për takime tjera. Mbetet të shihet se cili do të jetë bilanci i përpjekjeve të fundit të tyre për dakordim politik, para skadimit të afatit kushtetues për konstituim të Kuvendit të Kosovës.
Por përfundimit eventual pozitiv të këtyre negociatave janë duke iu frikesuar edhe partitë tjera “opozitare”. Sidomos një pjesë e PDK-se. Jo të gjithë.
Aktualisht në këtë parti dominon ankthi se ky koalicion mund të funksionojë për një mandat të plotë.( Kuptohet nese sigurohet edhe nje vote nga partite minoritare).
Ngase me nomiminin e Vjosës edhe për një mandat presidencial, kuorumi i nevojshëm paralmanentar do të sigurohej me prezencën e LDK-se. Si Albinin ashtu Lumirin i bashkon interesi qe Vjosës t’i vazhdohet mandati i presidentes sepse në këtë mënyrë ajo nuk do të tundohej te formonte parti politike apo ta kalkulonte rikthimin eventual në LDK. Ngase pasoja te drejtpërdrejta nga një skenar i mundshëm i jetes aktive partiake do të kishin këta dy lidere. Askush tjetër.
Prandaj, qendrimi eventual edhe për një mandat të plote larg tortes së pushtetit do të ishte dermues për PDK-ne. Sepse tashme asaj i mungon karakteri koheziv politik per shkak te mënyres se si është drejtuar ne këtë kohe. Në këtë mënyrë perëndon edhe shpresa e tyre se vendi do të mund te shkonte në zgjedhje të jashtëzakonshme pas përfundimit të zgjedhjeve lokale. Dhe keshtu kalkulmi për të përfituar edhe njëherë politikisht nga autoriteti i Bedri Hamzes.
Shto faktin që me Fatmir Limajn ne pushtet i cili e njeh mire një pjese te bazës partiake ekziston shqetësimi se ajo lehtësisht do të mund të ndërronte lojalitet. Nuk është e rastësishme që një pjesë e strukturave drejtuese të PDK-se, e identifikuar si krahu “post modern reformator” u angazhuan për të lobuar nëpër degë për një kolacion eventual me Lëvizjen Vetëvendosje. Ngase e dinin se nuk kishin çka t’i ofronin më disa prej mbështetësve të tyre pos pushtetit. Por të privuar edhe nga kjo mundësi e fundit, pa ide dhe vizion, pos imazhit financiar “post-politik e post-historik”, nuk u mbetet asgjë më shumë. Sepse të njëjtit nuk i karakterizon ndonjë virtytet tjetër politik.
