Shkruan: Rasim SMAJLAJ
Po ua lë amanet, se e kemi trashëguar prej të parëve:
Në këtë botë janë tri lloje njerëzish:
– i mençuri,
– gjysmë i mençuri,
– dhe… budallai. Dhe në këtë vend tonin, ku logjika vdes nga e qeshura, qeveris tipi i tretë – budallai. E i mençuri? Aty diku, duke mbledhë valixhet për me ikë jashtë.
I mençuri – din vetë, por edhe dëgjon. Por të mençurit nuk i gjen më në pushtet.
Ata i kemi në ndonjë zyrë të vogël, të harruar, në ndonjë universitet me tavan që pikon ose në ndonjë fshat ku mbjellin domate e lexojnë librat që qeveritarët s’i kanë parë as në raft. Kur flet i mençuri – nuk ka audiencë. Se populli jonë do cirk, jo urti. Do show, jo shtet. Gjysmë i mençuri – nuk din vetë, por të paktën pyet.
Ky është ushtari i bindur i partisë. Lexon çka i japin, thotë çka i thonë, voton çka i urdhërojnë. Ka zyrë, por s’ka ide. Ka rrogë, por s’ka mendim. Kur shefi thotë “jo”, ai thotë “çfarë jo-je?”
Kur shefi thotë “ngrini dorën”, ai e ngre këmbën nëse duhet.
E budallai? Ai është në majë të vendit! As nuk din. As nuk pyet. As nuk dëgjon.
Por qeveris, udhëzon, shan, tall, etiketon, shpif, e pastaj qan për “moral politik”.
Ky është ai që shkon në Bruksel dhe s’di çka ka nënshkruar. Ai që flet në kuvend si në kafene – me mllef, me fyerje, me zero përmbajtje. Ky është ai që u rrit me urrejtje, e qeveris me hakmarrje. Ai që e do pushtetin si fe, e popullin si shifër për marketing.
Popull, boll me heshtje!
– Boll e latë budallain me mik, veç pse e keni “tonin”.
– Boll i quajtët të mençurit “tradhëtarë” veç pse nuk brohorasin me kope.
– Boll me “votë për flamur”, e jo për program.
– Boll me “na e lypi Europa” dhe “ta ka fajin Serbia”, sa herë që dështojnë. Sepse çdo budalla në pushtet, ka ardhë aty me ndihmën e një populli që as nuk din, as nuk pyet, as nuk dëgjon.
Mos u bëni të tretët. Mos lejoni që Kosova, Shqipëria e gjithë kjo tokë e djegur, të mbetet çiflig i budallenjve me diplomë false, me flamur në fjalim e euro në valixhe. Nëse nuk pyet, nuk dëgjon dhe nuk vepron, je pjesë e problemit.
