Nga Rasim Smajlaj
Në një klimë të tensionuar politike dhe emocionale, Kosova sot përballet me një protestë të madhe për drejtësi, të thirrur nga Organizata e Veteranëve të Luftës së UÇK-së. Në pamje të parë, kjo protestë është një reagim qytetar ndaj një padrejtësie të thellë që po ndodh përmes një procesi të gjatë dhe të ngarkuar ndaj figurave kryesore të luftës çlirimtare. Ajo që bie menjëherë në sy është përfshirja e gjerë e spektrit politik — me dy përjashtime shumë domethënëse: Lëvizja Vetëvendosje dhe Lista Serbe. Kjo nuk është një rastësi. Kur një protestë që ngrihet në mbrojtje të UÇK-së dhe vlerave çlirimtare mbështetet nga të gjitha partitë shqiptare, përveç njërit subjekt që është aktualisht në pushtet, atëherë mungesa e tyre bëhet qëndrim. Edhe më shqetësuese është kur kjo mungesë përkon me qëndrimin e Listës Serbe — partisë që historikisht ka refuzuar çdo narrativë që lidhet me luftën çlirimtare dhe sakrificën e popullit shqiptar. Në këtë pikë, është e pamundur të mos shtrojmë pyetjen: Çfarë e bashkon LVV-në dhe Listën Serbe në heshtje, pikërisht kur lufta për drejtësi është në një pikë kritike? Drejtësia nuk është çështje taktike Unë dua të jem i qartë: Unë besoj në pafajësinë e liderëve të UÇK-së. Kjo nuk është vetëm një ndjenjë personale, por një bindje e thellë që buron nga e vërteta historike, nga sakrifica që ka ndërtuar këtë shtet dhe nga mënyra se si ky proces gjyqësor është zhvilluar që nga dita e parë – i ngarkuar politikisht dhe shpesh i njëanshëm. Por pikërisht për këtë arsye, nuk mund të lejoj që kjo çështje të keqpërdoret — as nga ata që e përdorin për fushata politike, e as nga ata që heshtin për kalkulime pushteti. Drejtësia nuk mund të jetë selektive, as në zbatim dhe as në qëndrim. Heshtja është qëndrim Nuk mund të lë pa përmendur edhe qëndrimin e zbehtë të Presidencës së Kosovës. Në momente të tilla, kur një pjesë e kombit ndien se është nën gjykim, Presidentja e vendit duhet të jetë zëri i unitetit, jo i distancës. Qëndrimi neutral nuk është gjithmonë virtyt. Në momente historike, heshtja është zgjedhje — dhe zgjedhja është pozicion. Çfarë kërkoj unë? Unë jam përkrah protestës, sepse ajo është thirrje për drejtësi të vërtetë dhe për mbrojtjen e vlerave që kanë ndërtuar këtë shtet. Jam kundër keqpërdorimit politik të kësaj ndjenje, por edhe më shumë kundër heshtjes që vjen nga frika për të humbur pushtet. Kur një qeveri hesht, ndërsa një popull ngrihet për të mbrojtur dinjitetin e vet, atëherë qytetari ka të drejtë të mos e besojë më atë qeveri. Në fund… Drejtësia nuk është slogan. Nuk është as vegël për pushtet. Ajo ndërtohet me qëndrim, me guxim dhe me ndershmëri. Drejtësia nuk falet — ajo fitohet. Dhe për ta fituar, duhet të jemi në anën e së vërtetës. Jo në anën e heshtjes.
Ky opinion është qëndrim personal, nuk përfaqëson qëndrimet e Kosova Times
