Nga Rasim Smajlaj
Nuk është hera e parë që më drejtohen qytetarët me halle. Disa më kanë parë nëpër media e rrjete sociale duke kritikuar qeverinë Kurti, e ndoshta për këtë më marrin në telefon – me bindjen se zëri im mund të dëgjohet atje ku ata janë përplasur kot: në dyert e mbyllura të institucioneve. Një qytetar nga fshati mbrëmë më tha: “Trafostacionin e kam në oborr. Kur u vendos, ishte pushteti i armikut dhe nuk guxova me kundërshtu. Sot më pengon, s’kam hapësirë për fëmijët. Kam trokitur në çdo zyrë, por më kot. Ndoshta duhet me protestu,” – më tha me dëshpërim. Një afarist tjetër, i cili kishte mbetur pa energji elektrike, më tha: “Na ndihmo, ngrite zërin, bëje të madhe. Po duan me na marrë në qafë. Do ta mbyll kompaninë.” Këto nuk janë thjesht ankesa të përditshme. Këto janë pasqyra e dështimit të qeverisë Kurti. Sepse një qeveri që dikur e ngriti flamurin e drejtësisë dhe barazisë, sot është shndërruar në pushtetin më arrogant dhe më të shurdhër që ka parë Kosova. Albin Kurti, që dikur mobilizonte popullin me protesta kundër padrejtësive, sot i mbyll sytë para padrejtësive të qytetarëve të vet. Dikur i thoshte qytetarit “ngrihu e protesto”, sot e urdhëron “paguaj, duro e hesht”. Ky është mashtrimi më i madh politik që Kosova ka përjetuar. Problemi nuk është vetëm një trafostacion në një oborr apo një biznes pa rrymë. Problemi është se kjo qeveri ka tradhtuar besimin e qytetarëve dhe ka ndërtuar një sistem ku secili hall shihet si privat, ndërsa përgjegjësia e pushtetit fshihet pas justifikimeve. Unë do ta ngre zërin, por e vërteta është e hidhur: Kosova sot është e kapur nga një qeveri që premtoi shpresë, por solli zhgënjim. Dhe qytetarët mbeten të braktisur mes halleve të tyre, ndërsa Albin Kurti dhe partia e tij luftojnë vetëm për karrige. Prandaj, në fund, s’mund t’u them qytetarëve gjë tjetër veçse: “Zoti ju ndihmoftë, se kjo qeveri nuk po don, e vetes s’po dini me i ndihmu.”
Pikëpamjet e shprehura në këtë artikull jane te opinionstit dhe jo të Kosovatimes
