Nga Vladimir Muçaj
Shkodra u gdhi sot nën zhurmën e kallashnikovit. Në orët e para të mëngjesit qyteti u trondit nga një tjetër ngjarje kriminale, ku dy persona mbetën të vrarë dhe dy të tjerë u plagosën. Brenda pak muajsh, ky është viktima e 11-të që i shtohet bilancit të dhunës. Përsëritja e skenarit është bërë tashmë e njohur: armët flasin mes qytetit, shënjestrat bien, paniku mbizotëron.
Autori i dyshuar i kësaj masakre, sipas burimeve zyrtare, është një person me precedentë penalë. I arrestuar, i dënuar, por çuditërisht i liruar pas një kohe të shkurtër, ai kthehet përsëri në terren për të vijuar rrugën e krimit. Arrestimi i tij pas ngjarjes u bë falë një sërë gabimesh gjatë arratisjes, çka ngre pyetjen e hidhur: sa jetë do të ishin kursyer nëse sistemi i drejtësisë do të kishte vepruar siç duhet?
Ky nuk është vetëm një rast i izoluar. Nga Shkodra në Elbasan, nga Vlora në Fier, nga Tirana në Durrës – tabloja është e njëjtë. Gjyqtarë të korruptuar, vendime të dyshimta, dënime “me hatër” që hapin derën për recidivistët. Në vend të paqes sociale, prodhohet frikë, pasiguri dhe mbi të gjitha – vetëgjyqësi. Një vetëgjyqësi që, fatkeqësisht, nuk po i drejtohet atyre që marrin vendime të padrejta në sallat e gjyqit, por po bie mbi qytetarët e pambrojtur.
Në këtë kontekst, Policia shpesh del si e vetmja hallkë që përpiqet të vendosë rend, por pa një drejtësi funksionale, puna e saj mbetet e pavlerë. Kap, arreston, i dorëzon dosjet e rënda, dhe më pas… dyert e burgjeve hapen shumë shpejt. Ky cikël i sëmurë nuk është thjesht një dështim institucional, është një tradhti ndaj shoqërisë.
Pyetja e madhe që sot i imponohet opinionit publik është: deri kur? Deri kur do të vazhdojë kjo “lojë me jetë njerëzish”, ku të fortët e krimit ndihen mbi ligjin, ndërsa qytetari i thjeshtë rrezikon të jetë viktima e radhës? Deri kur drejtësia do të vazhdojë të jetë palë me krimin, dhe jo armiku i tij?
Sot, Shkodra është shembulli më i freskët i një sistemi që nuk funksionon. Dhe sa kohë që ky sistem mbetet i kapur, nuk ka as rend, as paqe sociale. Ka vetëm frikë, dhunë dhe jetë të pafajshme të humbura.
