Skena mediatike shqiptare mbart probleme serioze në marrëdhëniet e punës mes punëdhënësve dhe punëmarrësve.
Informaliteti është një realitet shqetësues i shtresëzuar dhe i trashëguar.
UGSH prej më shumë se 15 vitesh jo vetëm që ka theksuar dhe denoncuar këtë “plagë” të pashërueshme, por edhe ka paraqitur publikisht dhe institucionalisht strukturën reaguese dhe kuruese për kapërcimin e këtyre problemeve.
Jemi e vetmja organizatë që kemi paraqitur në vite pranë Komisioneve Parlamentare për Edukim dhe Informim, pranë Kryeministrave të vendit, dhe në takime e memorandume me Ministrinë e linjës dhe Inspektoriatin e Punës, kërkesa specifike, sikundër është Kalendari periodik i kontrolleve dhe verifikimeve vjetore në gjithë spektrin multimedial të vendit.
Aktualisht situata po njeh jo vetëm përkeqësime, por ajo që është më shqetësuese edhe përfshirjen në këtë realitet kritik të medias publike e vendit.
Një letër publike e gazetares Elsa Demo, drejtuar titullarëve të RTPSH dhe Këshillit Drejtues dhe deklarimi i gazetares Kozeta Kurti, duke denoncuar vonesat e shpërblimit financiar dhe pengim të ecurisë vijuese të emisioneve të vlerësuara, prej disa muajsh nga ky institucion, janë dëshmi e një situate të patolerueshme.
Në hapësirën virtuale përditë ka deklarime dhe diskutime publike për mosmarrje pagash në kohë në disa media audiovizive. Ka ankesa tronditëse për mospagim të sigurimeve shoqërore dhe shëndetësore të gazetarëve dhe punonjësve të mediave. Ndërkohë që reagimet dhe transparenca publike e institucioneve që kanë tagrin ligjor, flasin qartë për pafuqinë ndërhyrëse të tyre.
UGSH e konsideron dhe e ka denoncuar me kohë si një arrogancë të patolerueshme faktin që prej vitesh pronarët e mediave në vend, kurrë nuk janë ulur në një tryezë të përbashkët ballafaqimi dhe trajtimi të këtij realiteti të patolerueshëm, ndonëse kërkesat, apelet dhe ftesat janë tejet të përsëritura. Institucionet e linjës mbeten të pazonja për t’u ngritur në rolin e tyre ligjor të ndëshkimit të cdo shkeljeje dhe abuzimi me statusin e punonjësit dhe sidomos të neneve të Kodit të Punës në Republikën e Shqipërisë.
Denoncimet individuale apo përmes deklaratave të ojq-ve nuk janë zgjidhje!
Zgjidhje është krijimi i kalendarit kombëtar të verifikimit dhe kontrollit dhe i autoritetit të Inspektoriatit të Punës i cili duke respektuar parimin e padallimit dhe mostolerimit, të mund të ndikojë ligjërisht në mishërimin e një realiteti formal dhe me standarte në raportet mes punëdhënësve dhe punëmarrësve mediatikë në vend.
