Aleksandër Çipa
Miku i atit Jorgo Bllaci, e pat thënë me gjuhë të klastë,
Borë e viteve në thinja, ta bën jetën më të paktë..
Borë e viteve në fije, mbart nga jeta aq shumë gjurmë,
Se të shpie nëpër kohë dhe të mbërrin pakthim në gjumë.
Miku i atit Driteroi la përherë poemë për baltën,
Mendja është burim i mallit, dora vetëm e mban daltën.
Porse zemra brenda trupit Botës i jep vlerë e dritë,
Pi nga koha mall për njerëz, jep nga sytë ngjyrë të shpirttë!
Miku i atit Fatos Arapi ndjeu dhe tha aq fjalë për zjarre,
Fjalë poeti nga Zvërneci që shih detin sa një magje.
Stuhitë e mallit në gjoks të tij, shuan flakë e shtuan prush.
Poetët miq u ngjitën lart, se botë e Tokës është e ngushtë!
Zëkumbuesi Xhevahir Spahiu, kreshpëron shikim mbi male,
Në kaçurela s’ka vend për fjalë, përreth sysh pllaja dhe vale!
Zgalem- Njeri që fluturimesh çon stuhi, mesazh të valë:
O të gjallë e ju të vdekur, kombin veç, e mbani bashkë!
