Në periudhën nga viti 2014 deri në vitin 2021, Beogradi e përshtati në mënyrë aktive politikën e tij të jashtme, duke kërkuar të balancojë marrëdhëniet me Perëndimin dhe Rusinë.
Pavarësisht lidhjeve tradicionale me Moskën, Serbia ka filluar të forcojë bashkëpunimin me Bashkimin Evropian dhe NATO-n, gjë që është reflektuar në pjesëmarrjen në ushtrime të përbashkëta ushtarake dhe nënshkrimin e marrëveshjeve të ndryshme, shkruan Danas.
“Beogradi zyrtar po lë të kuptohet mundësia e shtetëzimit të kompanisë më të madhe të energjisë, Naftna industrija Srbije (NIS), aksionet kontrolluese të së cilës i përkasin Rusisë nëpërmjet Gazprom. Kjo u bë e rëndësishme pas vendosjes së sanksioneve të SHBA-së, të cilat kërkojnë që Serbia ta privojë Rusinë nga ky kapital ose ta detyrojë atë t’ua shesë aksionet e saj palëve të treta. Në të njëjtën kohë, Kroacia po tregon interes për NIS, duke vepruar sipas urdhrave të Uashingtonit”, shpjegon analisti rus Igor Pshenichnikov, sipas portalit rus sm.news.
Nga viti 2022 deri në vitin 2025, lëvizjet anti-ruse të Serbisë u bënë më të dukshme në sfondin e tensioneve gjeopolitike në Evropë, beson ai.
Beogradi, shton ai, ka vazhduar të thellojë integrimin me Perëndimin, duke përfshirë pjesëmarrjen e pjesshme në sanksionet kundër Rusisë dhe bashkëpunimin aktiv me vendet perëndimore në fushat e sigurisë dhe ekonomisë.“Presidenti Vuçiç i ka ofruar Rusisë të shesë aksionet e saj në NIS për 800 milionë euro, pavarësisht faktit se Gazprom ka investuar rreth pesë miliardë euro në kompani që nga marrja e saj. Vuçiç thekson se, nëse nuk arrihet një kompromis, Serbia do të marrë një vendim në mënyrë të pavarur, gjë që interpretohet si një ultimatum për Moskën. Në të njëjtën kohë, ai po vazhdon negociatat për furnizimet me gaz nga Rusia me kushte preferenciale, duke krijuar një situatë paradoksale në të cilën Beogradi po përpiqet njëkohësisht të kënaqë partnerët e tij perëndimorë dhe të ruajë lidhje të rëndësishme ekonomike me Moskën”, përfundoi Pshenichnikov, raporton Danas.
