Duke ikur nga qyteti ku jetoi pjesën më të madhe të jetës së saj, Maria Honcharenko mori me vete vetëm një çantë të vogël dhe dy kotele. Edhe pse në fillim nuk donte të largohej nga Pokrovsk, një qytet në Ukrainën lindore, 69-vjeçarja tani po dëgjon këshillat dhe po përgatitet të largohet.
“Zemra ime ndalon sa herë që dëgjoj një zhurmë,” tha ajo në një intervistë për BBC, raporton N1 Croatia . Në duar ai mban një telefon të vjetër me kontakte të urgjencës të ruajtura në të.
Vija e frontit është më pak se 8 km nga Pokrovsko. Shefi i administratës ushtarake të qytetit, Serhij Dobrjak, thotë se rusët po synojnë qytetin jo vetëm me raketa balistike dhe raketahedhëse me shumë fuçi, por edhe me bomba të drejtuara dhe artileri, sepse qyteti tani është brenda rrezes së këtyre armëve.
“Shikoni çfarë na kanë bërë rusët. Kam punuar këtu për 30 vjet dhe tani po i lë të gjitha pas”, vijon Maria.
Vullnetarët e ndihmuan të hipte në autobusin e evakuimit. Trenat nuk lëvizin më këtu.
Po sikur qyteti të bjerë?
Pokrovsk është një qendër kryesore e trafikut. Nëse bie, forcat ruse do të ndërpresin një nga rrugët kryesore të furnizimit në rajon. Kjo ndoshta do ta detyrojë Ukrainën të tërhiqet nga Chasiv Yar dhe vija e frontit do të afrohet më pranë Kramatorsk.
Për Ukrainën, kjo në fakt do të nënkuptonte humbjen e pothuajse të gjithë rajonit të Donjeckut, për të cilin Kremlini ka luftuar që nga fillimi i pushtimit të tij. Ukraina pranoi se me pushtimin e Kurskut, ata nuk arritën ta detyronin Moskën të lëvizte trupat nga Ukraina lindore.
Në të njëjtën kohë, disa vëzhgues argumentojnë se lëvizja, e cila sigurisht ndihmoi në rritjen e moralit midis ushtarëve, e la një rrugë strategjike të furnizimit të pambrojtur ndaj sulmeve ruse.
