Në një përparim historik për aviacionin detar turk, droni luftarak Bayraktar TB3 kreu me sukses ngritjen dhe uljen e parë autonome në transportuesin e dronëve TCG Anadolu, një anije e ardhshme e Marinës Turke.
Bayraktar TB3 është projektuar posaçërisht për operacione nga anije si TCG Anadolu, dhe përmban krahë të palosshëm dhe një strukturë të optimizuar për misionet detare. Gjatë demonstrimit, droni demonstroi aftësinë për t’u ngritur me ngarkesë të plotë, duke përdorur motorin PD170 dhe platformën e kërcimit të skive të anijes, ndërsa kryente një ulje autonome pa mbështetje të jashtme.
Pas uljes, droni u rreshtua saktësisht me pistën, uli gradualisht shpejtësinë dhe ndaloi përdorimin e sistemit të tij të frenimit, pa pasur nevojë për litarë ndalimi ose pajisje mekanike shtesë.
TB3 ka një hapje krahësh prej 14 metrash dhe një gjatësi prej 8.35 metrash. Pesha maksimale e tij e ngritjes është 1450 kilogramë, ndërsa kapaciteti i ngarkesës arrin 280 kilogramë. Krahasuar me paraardhësin TB2, i cili ka një peshë maksimale ngritjeje prej 750 kilogramësh dhe një ngarkesë prej 130 kilogramësh, TB3 sjell një përmirësim të dukshëm. Mundësuar nga një motor PD170 me 172 kuaj fuqi, TB3 ka një rreze prej 1000 miljesh detare dhe mund të qëndrojë në ajër për më shumë se 24 orë, duke e bërë atë një platformë jashtëzakonisht të aftë për misione me rreze të gjatë.
Ky operacion i suksesshëm vërteton një arkitekturë inovative të vendosjes që thjeshton operacionet e kuvertës dhe rrit frekuencën e fluturimit. Përparimi teknologjik redukton grumbullimin në kuvertë, duke mundësuar përgatitjen e shpejtë të dronëve për misionet e mëvonshme.
Në të njëjtën kohë, TUSAŞ planifikon të prezantojë avionë shtesë të përshtatur për transportuesit e anijeve deri në vitin 2026, duke përfshirë avionin e lehtë luftarak Hürjet dhe dronin ANKA-3 DZ. Këto platforma do të plotësojnë flotën në rritje të sistemeve ajrore të optimizuara detare, duke zgjeruar opsionet taktike të Marinës Turke.
Dronët nga platformat e anijeve po transformojnë rrënjësisht operacionet moderne detare. Bayraktar TB3 ilustron këtë ndryshim, duke ofruar aftësi vëzhgimi, zbulimi dhe goditjeje precize në mjedise komplekse detare.
Duke operuar në mënyrë autonome në zonat armiqësore, këta dronë minimizojnë rreziqet për pilotët njerëzorë duke rritur qëndrueshmërinë e misionit dhe fleksibilitetin operacional. Ato janë veçanërisht efektive në zona të kufizuara dhe me rrezik të lartë, duke ofruar një avantazh të rëndësishëm strategjik.
Demonstrimi i parë i suksesshëm i TB3 në bordin e TCG Anadolu thekson rolin në rritje të Turqisë në luftën detare autonome. Këto arritje hapin një epokë të re të operacioneve detare në të cilën sistemet pa pilot do të luajnë një rol kyç në projektimin e energjisë dhe misionet e mbrojtjes detare.
