Për më shumë se dy vjet, sistemi i statusit të mbrojtjes S ka lejuar që refugjatët nga Ukraina të pranohen nga Zvicra me një procedurë të përshpejtuar. Megjithatë, duke ndjekur shembullin e Norvegjisë, parlamenti zviceran votoi këtë javë për të kufizuar aksesin në statusin e mbrojtjes, duke përcaktuar se në të ardhmen ai do t’u jepet vetëm refugjatëve ukrainas nga territoret e okupuara ose të diskutueshme. Shtypi kombëtar është i përçarë.
Sirenat e vajtimit nuk janë arsye të mjaftueshme për azil
Gazetari i luftës Kurt Pelda mbron vendimin në Aargauer Zeitung:
Sigurisht, raketat ruse, dronët dhe raketat e lundrimit herë pas here godasin Ukrainën perëndimore, afër kufijve me shtetet e NATO-s Poloninë, Sllovakinë, Hungarinë dhe Rumaninë. Sidoqoftë, kushdo që udhëton nëpër Ukrainë do të vërejë ndryshimin midis zonave afër frontit në lindje dhe jug dhe rajoneve në perëndim, të cilat janë kursyer kryesisht nga efektet e drejtpërdrejta të luftës. … Vetëm sepse dëgjoni shpesh sirena në Ukrainë nuk do të thotë se i gjithë territori është një zonë lufte. Vetëm vajtimi i sirenave nuk është arsye për t’u dhënë njerëzve akses në një nga sistemet më bujare të azilit dhe mbrojtjes në botë.”
Egoist dhe mendjengushtë
Të tjerët do të paguajnë çmimin për mungesën e solidaritetit, kritikon Neue Zürcher Zeitung:
Moldavia, Republika Çeke, Polonia dhe Estonia presin të gjitha më shumë se 20 refugjatë për 1000 banorë. Në Zvicër kjo shifër është 8 – edhe më pak se në Gjermani, Lihtenshtajn apo Austri. … Barrën e kësaj mendjengushtie do ta mbajnë sërish të tjerët. Domethënë ato vende që pranojnë ukrainasit që nuk pranohen më në Zvicër. … Ky ndryshim kursi është i parakohshëm dhe do të jetë i vështirë për t’u zbatuar. … Por ajo dëmton reputacionin ndërkombëtar të Zvicrës dhe dërgon një sinjal për pjesën tjetër të botës: Zvicra dëshiron të tërhiqet me egoizëm nga situata që rrethon Ukrainën.
Ribotuar nga faqja e Eurotopics.
