Shkruan: Rasim SMAJLAJ
Në një kohë kur politika është zhytur në heshtje, kokëfortësi dhe pazare të ulëta, kur Kuvendi i Kosovës ka dështuar më shumë se 40 herë të konstituohet, para ndërtesës së ftohtë të Parlamentit qëndron një njeri. I vetëm, por i drejtë. I qetë, por i vendosur. Arianit Koci.
Ai nuk flet për interesa personale. Ai nuk kërkon favore. Ai nuk është aty për show, por për shpirtin e kësaj Republike, për rendin demokratik, për Kushtetutën që është shkelur me këmbë nga ata që u betuan ta mbrojnë.
Që prej ditës së parë të këtij bllokimi institucional, Arianit Koci po proteston qetësisht përballë Kuvendit të Kosovës. Jo me britma, por me fjalë të pjekura. Jo me urrejtje, por me ndjenjën e thellë të përgjegjësisë qytetare.
A nuk është e turpshme që ndërsa ai qëndron përballë shiut dhe diellit në emër të funksionimit të institucioneve, dhjetëra deputetë brenda heshtin, mungojnë, pazaretojnë dhe sabotojnë demokracinë?
Zëri i Arianit Kocit është zëri i një populli të lodhur nga kapriçot politike. Ai i kujton Kosovës se liria pa rend dhe pa institucione është bosh. Se vota pa përfaqësim është mashtrim. Se heshtja është bashkëfajësi.
Kjo nuk është një protestë për një ulëse, për një privilegj, apo për një emër. Kjo është thirrja më e sinqertë që mund të dalë nga një qytetar i ndershëm: “Zgjohuni! Jepni fund krizës! Jepni zë institucioneve që populli ua besoi!”
Ne, qytetarët e këtij vendi, duhet të jemi me të. Nëse sot heshtim para Arianit, nesër nuk do të na dëgjojë askush kur të kërkojmë drejtësi.
