Vladimir Muçaj:
Asgjë e re nga fronti i Partisë Demokratike!
Ka një zakon të vjetër në politikën shqiptare: opozita nuk njeh zgjedhjet, por prapë nuk lëshon mandatin. Një lojë që duket si sfidë ndaj pushtetit, por në të vërtetë është thjesht një aktrim i vjetër që s’mahnit më askënd. Është si ai aktori që e përsërit të njëjtin rol për 30 vjet – publiku nuk qesh më, por ai sërish del në skenë.
Partia Demokratike, edhe këtë herë, na dha të njëjtën shfaqje: zgjedhjet “të manipuluara”, parlamenti “i paligjshëm”… por ja ku janë deputetët gati të zënë vend në karrige. Qytetari e sheh këtë lojë dhe e kupton menjëherë: fjalët janë për protestë, mandatet janë për rehati.
Ndërkohë, Edi Rama nuk ka pse lodhet shumë. Ai ka luksin të duket i vetmi “i përgjegjshëm” mes gjithë kësaj rrëmuje. Sa herë opozita shpall bojkot, Rama shfaqet si njeriu i qetë, “garancia e stabilitetit”. Dhe në një vend ku njerëzit janë lodhur nga krizat e pafundme, stabiliteti – qoftë edhe me regji – shitet më shtrenjtë se çdo premtim.
Po si duhej të sillej opozita? Jo me thirrje dramatike dhe shpallje apokaliptike. Ajo duhet të hynte në Kuvend jo si spektator i detyruar, por si lojtar i fortë. Të nxirrte në tavolinë projekte serioze, të zinte qeverinë ngushtë me fakte, të ndërtonte besim tek qytetarët duke treguar se “ja, ne mund ta bëjmë ndryshe”.
Në vend të kësaj, PD shpesh duket si një skuadër që nuk del kurrë në fushë, por ankohet gjithë kohës nga dhomat e zhveshjes. Ndërsa Rama, i vetëm në fushë, shënon gola pa portier. Pastaj del përpara kamerave dhe flet për “fitore historike”.
Prandaj, për qytetarin, mesazhi është i thjeshtë: asgjë e re nga fronti i Partisë Demokratike. Një opozitë që bën sikur lufton, një qeveri që bën sikur qeveris për të gjithë, dhe një popull që i sheh të gjitha si një film të vjetër, por që s’e ka luksin ta ndërrojë kanalin
