Nga Rasim Smajlaj
-Mungesa e mundësive është ndoshta dhimbja më e madhe që mund të përjetojë një prind, sidomos kur fëmija i tij i ka aftësitë, talentin dhe vullnetin, por i mungon rruga për të ecur përpara. Një baba është i gatshëm të japë gjithçka për fëmijën e vet, edhe kur nuk ka asgjë. Në këto raste, dhembja nuk është vetëm individuale, por bëhet një plagë e shoqërisë sonë. Shumë familje në Kosovë sot po përballen me këtë realitet. Fëmijët me rezultate të shkëlqyera, të rinjtë me energji dhe ëndrra, të diplomuarit me ide e pasion – shpesh hasin në dyert e mbyllura të punësimit, të zhvillimit profesional dhe të kushteve më të mira të jetesës. Dhe kjo gjendje nuk është vetëm një problem ekonomik, por edhe një sfidë morale dhe politike. Në prag të zgjedhjeve lokale, kjo temë merr një peshë edhe më të madhe. Komunat tona nuk duhet të shihen vetëm si institucione të shërbimeve bazike, por si shtëpia e parë ku krijohen mundësitë për qytetarët. Në nivel lokal duhet të hapen dyert për: Rininë, që ka nevojë për hapësira kulturore, arsim cilësor, mbështetje për start-up dhe sport. Prindërit dhe familjet, që duan siguri, stabilitet dhe një të ardhme për fëmijët e tyre. Të moshuarit, që kanë dhënë kontributin e tyre dhe meritojnë një pleqëri me dinjitet. Mungesa e mundësive nuk zgjidhet vetëm me premtime, por me politika konkrete që fillojnë nga komuna: krijimi i vendeve të punës, mbështetja për bizneset e vogla, investimet në shkolla dhe çerdhe, programet për rininë dhe kujdesi i shtuar për kategoritë më të ndjeshme. Zgjedhjet lokale nuk janë thjesht gara mes partive – ato janë momenti ku qytetari vendos nëse do të vazhdojë të jetojë me mungesë të mundësive, apo do të krijojë hapësirë për shpresë e zhvillim. Në fund, nuk duhet harruar se një shoqëri matet me mënyrën se si kujdeset për më të pafuqishmit. Dhe kur prindi nuk ka mundësi për t’ia ofruar fëmijës atë që meriton, atëherë është përgjegjësi e shtetit dhe e institucioneve lokale të jenë aty ku familja dorëzohet.
