Më 22 janar 1829 lindi në Bukuresht, Elena Gjika, e njohur me pseudonimin letrar Dora d’Istria.

 

Elena Gjika ishte një intelektuale me ndikim evropian, që luajti rol aktiv në lëvizjet për liritë civile dhe vetëvendosjen e popujve të Ballkanit. Duke mos harruar rrënjët e saj, u bë “ambasadorja” që përdori penën dhe prestigjin personal, për ta bërë Shqipërinë të njohur dhe të respektuar në sytë e botës.

Elena Gjika vinte nga një familje shqiptare e vendosur prej shekujsh në Rumani. Përmes letërkëmbimeve me figura si Jeronim de Rada, Dhimitër Kamarda, Zef Jubani, Thimi Mitko etj., ajo kontribuoi në artikulimin e ideve politike mbi autonominë dhe organizimin e shqiptarëve, sidomos gjatë periudhës së Lidhjes së Prizrenit (1878).

Në studimet e saj mbi kulturën dhe diasporën shqiptare në Rumani e Itali, ajo e trajtoi folklorin si një burim dokumentar për të dëshmuar vijimësinë kulturore dhe etnike. Veprat e saj shërbyen si një analizë e rëndësishme që prezantoi identitetin shqiptar përpara opinionit publik evropian, duke i dhënë një bazë intelektuale dhe vlerësim ndërkombëtar trashëgimisë historike të Shqipërisë.