“Mendoj se ka ardhur koha për një Republika Srpska të pavarur… Unë do të preferoja që, sapo të paraqitet mundësia, Republika Srpska të largohet nga BiH. Ne nuk duam luftë, nuk duam konflikte, asnjë jetë njerëzore nuk duhet sakrifikuar për idetë politike, por nuk mund të jetohet racionalisht, realisht në BeH”, tha këto ditë Milorad Dodik, lideri i Republika Srpska. , transmeton Slobodna Dalmacija.
Mirëpo, përveçse zbulojnë potencialin qesharak të vetë Dodikut, ato fjalë na kujtojnë një temë shumë më të rëndësishme – dhe ajo thotë se “bota serbe” është ende një fantazi shumë e gjallë në mendjet e nacionalistëve serbë! Por jo ata që “aktojnë” në kafe dhe nisin fantazitë ndezëse nacionaliste pas raundit të tretë të pijeve, por ata që kanë pushtetin në dorë!
Në dritën e fitores së fundit zgjedhore të listës së Aleksandër Vuçiqit në Serbi – dhe vazhdimësia e saj e qeverisjes nuk duhet të vihet në dyshim, megjithë dramën e protestave aktuale – është e qartë se ideja nacionaliste e Serbisë së Madhe ushqehet në fakt me aq kujdes sa olimpiada. flakë!
Bashkë me frazat e lamtumirës patetike, bashkëpunëtori i ngushtë dhe ushtari besnik i Vuçiqit e ka “kontrabanduar” edhe këtë në tekstin e dorëheqjes: “SHBA-ja dhe BE-ja po më kërkojnë kokën si parakusht për të mos vendosur sanksione ndaj Serbisë”.
Unë nuk jam shkaktar i shantazheve dhe presioneve ndaj Serbisë dhe ‘botës serbe’, por nuk do ta lejoj veten të jem shkaktar i shantazheve dhe presioneve ndaj Serbisë dhe ‘botës serbe’. Për këtë arsye paraqes dorëheqjen time të parevokueshme nga posti i drejtorit të BIA-s.
Sanksionet e vendosura ndaj meje janë dëshmi e luftës sime këmbëngulëse për unitetin e serbëve, por vendosja e sanksioneve ndaj Serbisë, për të cilat do të përdorej menaxhmenti im i mëtejshëm i BIA-s, do të ishte dëshmi e egoizmit tim… Unë refuzoj të bëhuni pjesë e histerisë antiruse dhe antiserbe për shkak të çdo pozicioni, dhe që të mos shqetësoheni për Republikën Srpska dhe mbijetesën e saj dhe të mos besoni në pashmangshmërinë e bashkimit të serbëve dhe krijimin e një bote serbe”. .
Pra, a është tani më e qartë për ju se për çfarë po flet Dodik, padyshim i prirur për të shtyrë idenë e “bashkimit të serbëve” në publik me koston e ridikulimit të tij?
Epo, po, Vulin ishte në shoqërinë e presidentit Vuçiq natën e triumfit zgjedhor. Dhe prandaj nuk duhet të ketë dyshim se për “botën serbe” do të dëgjohet sërish. Nëse kjo temë nënvlerësohet në Bisel (në mënyrë pragmatike dhe të parë intereson vetëm që Serbia të mos rrëshqasë edhe më tej djathtas apo në destabilitet institucional, edhe nëse Vuçiqi është në pushtet, sado që ai është i prirur ndaj makinacioneve zgjedhore dhe shpërdorimit të mjeteve. të demokracisë për të forcuar pushtetin e tij të pakufizuar!), të gjithë të tjerët në rajon nuk duhet t’i lejojnë kurrsesi vetes luksin e autizmit politik. Sepse çmimi mund të paguhej sërish me jetë njerëzish të pafajshëm. Përvojat e hidhura nga vitet nëntëdhjetë janë ende mjaft të freskëta.
Por, a ka njeri tjetër që nuk e kupton se çfarë do të bëjnë për ne gjithë ata avionë Rafale, blindorë Bradley dhe armë të tjera që nesër, Zoti na ruajt, duhet të parandalojnë një Vukovar të ri?!
