Në një intervistë të fundit me Ynet, Lifshitz zbuloi se Hamasi ishte i gatshëm ta lironte atë dhe peng Nurit Cooper për arsye humanitare, por Izraeli refuzoi.
Lifshitz ka rrëfyer përvojën e saj gjatë burgimit, duke shpjeguar se ajo u sëmur shumë, duke vuajtur nga diarre dhe të vjella për katër ditë. Pavarësisht trajtimit nga një mjek në Gaza, gjendja e saj nuk u përmirësua.
Lifshitz tha se autoritetet izraelite refuzuan lirimin e saj.
“Bibi nuk na donte”, tha ajo, duke iu referuar Netanyahut. Sipas Lifshitz, vajza e saj Sharon dhe nipi Daniel udhëtuan në Katar për të nxitur lirimin e tyre. Hamasi shprehu gatishmërinë e tij për të liruar të dyja gratë, por Izraeli refuzoi. Lifshitz shtoi: “Hamasi kërcënoi se do të na linte në kufi”.
Pas 17 ditësh burg, Lifshitz më në fund u lirua. Më 21 tetor, Hamasi lëshoi një deklaratë duke konfirmuar synimet e saj për të liruar Lifshitz dhe Cooper, duke përmendur “arsye detyruese humanitare” dhe duke theksuar se ata nuk kishin kërkuar asgjë në këmbim.
Hamasi në atë kohë deklaroi në një deklaratë se ata e informuan Katarin se do t’i lironin dy të burgosurit, por qeveria izraelite refuzoi t’i priste ata.
Në përgjigje, Netanyahu mohoi deklaratën e Hamasit, duke e quajtur atë “propagandë të rreme”.
Pas lirimit, Lifshitz vlerësoi trajtimin që iu bë gjatë robërisë, duke thënë se luftëtarët e rezistencës ishin “shumë miqësorë”, siguruan ilaçe dhe e mbanin vendin shumë të pastër. Ajo përmendi gjithashtu se një nga të burgosurit kishte një lëndim nga aksidenti, i cili u riparua nga Hamasi.
Kanali televiziv Khan i Izraelit raportoi më vonë se zyrtarët e propagandës izraelite e quajtën “gabim” që lejuan Lifshitz të fliste drejtpërdrejt me mediat, duke treguar se komentet e saj pozitive për Hamasin nuk ishin në përputhje me narrativën zyrtare.
