Më 18 nëntor, vetëm pak orë pas prerjes së kabllove të komunikimit në Detin Baltik, 30 anije të NATO-s dhe rreth 4,000 forca ushtarake filluan në të njëjtën zonë një nga stërvitjet më të mëdha detare në Evropën Veriore.
Stërvitja ushtarake 12-ditore e koduar “Freezing Winds” (Erërat e Acarta) ishte pjesë e një përpjekjeje për të përforcuar mbrojtjen e infrastrukturës së aleancës në det nga e cila kalon rreth 15% e trafikut botëror të anijeve dhe që shihen gjithnjë e më të cenueshme ndaj sulmeve.
Deti Baltik kufizohet nga tetë vende të aleancës dhe Rusia. Që nga viti 2022, kur Rusia sulmoi Ukrainën, janë regjistruar të paktën tre incidente të mundshme sabotimi ndaj 40 kabllove të telekomunikacionit dhe tubacioneve kritike të gazit që kalojnë nëpër dyshemenë e cekët detare.
“NATO-ja po shton patrullimet, aleatët po investojnë në teknologji novatore që mund të ndihmojnë në sigurimin më të mirë të interesave tona”, tha zëdhënësi i Komandës Detare të NATO-s, Arlo Abrahamson.
Sidoqoftë, cektësia detare që bën të mundur prerjen e kabllove nga spirancat e anijeve, shto këtu edhe kushte atmosferike që ndryshojnë papritur, e bëjnë pothuajse të pamundur parandalimin e incidenteve të tilla.
Në ditën e tretë të stërvitjes së aleancës, komandantja e marinës gjermane, Beata Krol, u përpoq të lëshonte një dron nënujor nga anija e saj e çminimit, Weilheim, për të inspektuar shtratin detar, ndërsa shpërtheu një stuhi dimërore. Pas një vonese prej 30 minutash për lëshimin, droni kishte ngrirë dhe nuk funksiononte.
Pas vitesh punë në Detin Baltik për asgjësimin e minave të kohës së Luftës së Dytë Botërore, NATO-ja po e transformon flotën e saj me gjashtë anije për gjetjen e minave që të vëzhgojë gjithashtu për aktivitete të dyshimta nënujore. Aleanca po e pajis flotën me sonar për skanimin e dyshemesë detare, dronë që filmojnë në thellësi të ujit dhe specialistë të pranishëm për zhytje të çastit.
