Shkruan: Halil GECI
“Ku i ra ndërmend sot Avdullah Hotit se LDK-së i nevojitet lider, duke e goditur pa mëshirë Lumir Abdixhikun?”
Sot, Avdullah Hoti po mundohet të luajë rolin e një Rugovisti, të cilin kurrë nuk e ka pasur. Për më shumë se një dekadë, kam kritikuar ndikimin e tij dhe të mentorëve të tij, Isa Mustafës, Agim Veliut, Lutfi Hazirit dhe mbështetësve të tyre. Pa ndihmën e këtyre individëve, as LDK-ja dhe as Kosova nuk do të ishin në këtë gjendje.
Edhe Lumir Abdixhiku, djali i Bajram “patriotit”, del nga i njëjti burim politik.
Përplasjet brenda LDK-së po ndodhin për shkak të luftës për pushtet. Këto përplasje e kanë lënë partinë të dobësuar dhe të papërfaqësuar denjësisht.
LDK-së i nevojitet një reformë e thellë. Partia duhet të rikthehet tek baza e saj, tek populli, dhe jo tek uzurpatorët që e kanë kthyer në një grup të mbyllur, ku mbështesin njëri-tjetrin.
Në zgjedhjet e fundit, LDK doli e treta dhe, në vend që të fokusohej në ringritjen e saj, mori modelin e prontomafisë, duke filluar ta shkatërrojë nga brenda njëri-tjetrin me përplasje dhe luftë për interesa të ngushta.
Kryetari i partisë, Lumir Abdixhiku, e solli LDK-në në një pikë ku ai vetë u ngjit në krye pa pasur asnjë kontribut domethënës, as kombëtar dhe as profesional. I bindur se ishte bërë “mbret”, ai përvoli mëngët dhe zgjodhi deputetë pa asnjë kontribut, duke anashkaluar ata që me përkushtim kishin dhënë gjithçka për këtë vend.
Të njëjtën gjë që sot publikisht po e thotë Avdullah Hoti, e kam theksuar unë ma shumë se një dekadë . Hoti tani pranon se personalizimi i fushatës zgjedhore, përbërja e paracaktuar e listave dhe favorizimi medial i një grupi të vogël kanë dëmtuar kohezionin e brendshëm të partisë.
Në fakt, LDK-së i nevojitet një shtrirje e re në terren dhe një reformë e thellë, e cila duhet të fillojë me largimin e atyre që kanë kontribuar në shkatërrimin e saj.
Largimi i figurave shkatërruse si Lutfi Haziri, Agim Veliu, Avdullah Hoti, Lumir Abdixhiku dhe rrethi i tyre i ngushtë është i domosdoshëm, pasi të gjithë vijnë nga i njëjti burim dhe kanë ndikuar në degradimin e partisë.
Po ashtu, rikthimi i Vjosa Osmanit duhet të ndodhë si pjesë e një bashkimi të plotë me LDK-në, së bashku me listën “Guxo”, të cilën ajo vetë e krijoi. Nëse rikthehet e vetme, pa këtë listë dhe pa një strategji të qartë, rrezikon të digjet politikisht, pasi është dëshmuar si një karrieriste që për pushtet nuk njeh kufij.
LDK-ja ka nevojë për një rikthim të figurave që kontribuuan në themelimin e saj dhe në ndërtimin e shtetit, si Jusuf Buxhovi, Fatmir Sejdiu, Rexhep Gjergji, Donika Gërvalla, Imri Ahmeti, Florian Dushi, Hafiz Gagica, Adem Salihu, Fadil Hadergjonaj, Anton Çuni, Teuta Rugova, Shehu i Gjakovës dhe shumë të tjerë. Ky rikthim nuk duhet të ketë për qëllim kapjen e partisë, por forcimin e saj, duke e shtrirë në bazë dhe duke i dhënë fund interesave të ngushta.
LDK-së i nevojitet një lidership i ri, i dalë nga vullneti i anëtarësisë, pa prapaskena dhe pa tradhti, një lider që i mungon sot më shumë se kurrë.
