Nga Musa Kurhasku
Kosova po përballet me një realitet gjithnjë e më të ashpër dhe të dhimbshëm për shumicën dërrmuese të qytetarëve të saj. Jeta është bërë kafshat ……. varflria der e hekurt. Çmimet e artikujve ushqimorë bazë janë rritur tej çdo kufiri të përballueshëm, së fundi Qeveria në ikje ja hapi rrugën edhe ngritjës së çmimit, nën këte ritëm të shpejtuar të varfërisë të qytetarëve u ngrit edhe çmimi I bukës, ndërsa pagat mbesin në nivelin e viteve të kaluara – shumë larg nevojave jetësore të një familjeje të zakonshme.
Shtresat më e goditura nga ky realitet janë padyshim rinia e pa punësuar dhe ajo e pensionistëve. Sot, një inxhinier apo kuadër me pregaditje superiore apo mjek që ka dhënë kontributin e vet për dekada me radhë, nesër përfundon me një pension prej 120 deri në 200 euro.
Ironike dhe e padrejtë.
Ky është trajtimi që shteti i rezervon atyre që i kanë shërbyer popullit dhe vendit me përkushtim.
Ndërkohë, të zgjedhurit e qytetarëve, në vend që të zgjidhin problemet jetike, sillen si në një lojë fëmijlsh, si të pa formuar e të pa kuptim apo pa pikë morali e mëshire.
Për interesa politike apo personale, edhe pas gati tre muajsh nga zgjedhjet, ende nuk janë formuar institucionet shtetërore. Humbën milona euro fonde ndërkombltare. Bllokada politike është bërë normë e zakonshme dhe një trendi çnjerëzor e shfrenuar.
Korrupsioni? Ka arritur kulmin me kontrata një burimore, ku transparenca është harruar dhe llogaridhënia është bërë luks. Askush nuk mban përgjegjësi për keqpërdorimet, dhe drejtësia është gjithnjë në pritje.
Në këtë klimë pasigurie e varfërie, qytetarët ndihen të braktisur si kurdoherëbmë parë. Nënë sundimin e pushtimin serbë kishim shpresen kishim fjalët e buta e durimin nga Presidenti Ihrahim Rogëva, dhe forcen e angazhimin për liri e kishim nga djemet, burrat, vajzat e grat e UÇK-së. Ndërsa tani as gjë më shumë se mashtrimin gënjeshtrat e politikanëve dhe jo vetem në përiudhen e fundit katërvjeçar por dhe më parë.
Në këte ritem varfërie e pesimizmi, të rinjtë, të zhgënjyer nga mungesa e perspektivës, po ikin çdo ditë nga vendi. Vetëm në pesë vitet e fundit, thuhet jo zyrtarisht rreth 300 mijë njerëz kanë lënë Kosovën, në kërkim të një jete më normale.
Në Kosovë jo vetëm kuadra të shumta por edhe punësimi i një mjeku të ri që studion 6 vite në fakultet me enorm shpenzime, kërkon pritje prej 2 deri në 3 vite, ndërkohë që sistemit shëndetësor i mungon personeli dhe pacientët janë në hall të madh.
Kosova po shkon keq e më keq. E në këtë situatë, pyetja që shtrohet me të drejtë është: Si të mbjetohet?
Keni pak mëshirë o ju që po kërkoni votat e popullit. Ju që pasuria e juaj është mijëra e miliona euro, pa i llogarit ato që nuk bëhen publike e dyshohet në kursimet e pasurin e patundshme në bankat e shtetet jasht Kosovës.
Ju mburreni që kafiterit jan të mbushura. Po edhe më Poloni e Çekosllovakia e atëhershëm e në kampin e diktaturës ishin të mbushur kafeterit por në shtëpitë e këtyre shtetasve sofrat ishin boshe dhe ushqimi kryesor ishte alkooli ndërsa tek ne në Kosovë, ushqim është bër jo vetem alkooli dhe desert droga por edhe gënjeshtrat dhe mashtrimet.
