Shkruan: Agim BAJRAMI
Dëgjohet, pa u ndal, se ky apo kjo është i/e mirë, ai/ajo është i/e keqe ,apo se është tradhtarë, se dikur ” e di unë se ka folur serbisht apo se ja paskam pa një dokument në gjuhën serbe”. Mjerim të ndëgjosh këtë nivel të kulturës dhe vetëdijes njerëzor të tyre, kur nuk mund të bëjnë dallimin nga e mira dhe e keqja e përgjithshme nga pozitivja nga negativja.
Në shkollat amerikane dhe evropiane në leksionet e ‘të mësuarit gjatë tërë jetës ‘ i kushtohet rëndësi zhvillimi i mendimit kritik. Dhe një person që është në shërbimin publikut duhet me patjetër, ti posedon njohurit themelore lidhur me zhvillimin e mendimit kritik dhe shprehjes lirë të mendimit, ideve dhe vizionit, por kjo assesi nuk do të thotë, se në emër të mendimit kritik apo të lirisë së mendimit, pa ofruar argumente rreth çështje të debatueshme, apo rreth një situate të caktuar, të kalohet, në fyerje, shtrembërime të fakteve dhe argumenteve dhe manipulimi i tyre përmes përhapjes së të pavërtetave dhe më pas duke u barrikadua “se unë jam patriot, e ai është tradhtar”, se dikur atë e kam parë me një libër serbisht, apo se ky është simbol i lirisë “se ka nejt në burg dhe e paska rreh një gardiani serb etj. etj.” dhe tash duhet të ketë statusin e të burgosurit politik apo të veteranit të luftës, se ka arrit të fotografohet diku kur janë hyrë forcat e KFOR-it ne një qosh të Kosovës me uniformë ku i shihet shenja e UÇK-së.
Dhe të tillët, udhëhiqen dhe po udhëheqin shoqërinë dhe shtetin, ku për ta, kulturë është, sharja, fyerja, piskama, plagjiatura, korrupsioni, nepotizmi dhe marrëzitë tjera që truri i njeriut normal nuk mund ti mendojë, dhe qoftë në cilësi të gazetarë nëpër media, qoftë si deputet, analistit apo ekspertit të supozuar të një partie politike, s’po qoftë si ministër apo nëpunës publik partiak, që për herë të parë krijon marrëdhënie pune si ministër, se paska sha e piskat në tubimet partiake kundër partive tjera, dhe pa asnjë kapacitet dhe shkathtësi e njohuri profesionale kanë hyrë si deputet apo ministër, dhe që e urrejnë dijen, njohurinë, e aftësinë profesionale, shkollën, mendimin e lirë e kritikë e të argumentuar, por të njëjtit, barrikadohet duke u shfaqur “azganë partiak “me mbulesën se është patriot, e të tjerët janë armiq.
Dhe me këtë nivel të kësaj mendësie primitive fisnore, kur shteti e shoqëria stagnojnë, atëherë, shpiket fajësia, se, partitë tjera politike të cilave nuk u përket, dhe me bërtitmë dhe ëndje fajësohen, Serbia dhe Bashkësia ndërkombëtare. Dhe të njëjtit fajësohen edhe kur nga shkollat e arsimit në Kosovë, rinia del jo vetëm që nuk merr edukim apo arsimim themelor, por me arsimimin e tillë, nuk mund të bëhet dallimi çka është e dobishme e përgjithshme e çka është e keqja e për të përkrah punën e duke e luftuar jo punën, duke e afirmuar vlerën dhe mënjanuar jo vlerën. Dhe kur nga shkollat e Kosovës dalin rinia analfabet funksional e të degjeneruam dhe të cilët në biseda e tyre flitet për paranë, egoizmi, urrejtjen ndaj tjetrit e kurrë për librin dhe zënien e dijës, dhe lavdet me hyjnizim për kryefisin e tyre,dhe të njëjtëve u mungon formimi i drejtë njerëzor, përgjegjësia njerëzore e shoqërore, të cilët bëhen lehtë produkt i gatshëm i manipulimit nga politika, klerikët religjioz, të shkaktuar edhe nga mosdija e vetë vetes, dhe përsëri fajtor shpallet, Serbia dhe Bashkësia ndërkombëtare.
Dhe kështu gjendja e cila është në shoqëri e shtet, vazhdohet të mbijetohet, vetëm nga interesat e gjeopolitikës aktuale ndërkombëtare, kur ‘politikëbërja ndërkombëtare’ tani për tani, është e përqendruar dhe e zënë për të mbajtur ekuilibrin e sigurisë rajonale dhe më gjërë, dhe në saj të kësaj, edhe po tolerohet shteti i dështuar me shoqëri të dështuar kosovare.
Dhe a kuptohet kjo kështu në mendësin primitive të shoqërisë fisnore kosovare, sigurisht se JO…?
