Në njoftimin e Departamentit të Shtetit dhe Shtëpisë së Bardhë theksohet se qëllimi i takimit në Anchorage është “të shihet se çfarë është e mundur”, jo të arrihet një marrëveshje paqeje.
Shtëpia e Bardhë po punon me orar të zgjatur për të menaxhuar pritjet për samitin e shumëpritur të Presidentit të SHBA-së Donald Trump me homologun e tij rus Vladimir Putin, duke këmbëngulur publikisht se takimi është një “ushtrim dëgjimi” i kujdesshëm dhe jo një negociatë formale.
Ndërsa ngjarja diplomatike tërheq kritika ndërkombëtare, si Shtëpia e Bardhë ashtu edhe Departamenti i Shtetit kanë miratuar një mesazh të unifikuar, duke i paraqitur bisedimet si një hap të parë të domosdoshëm drejt paqes, ndërkohë që kundërshtojnë pretendimet se samiti është një fitore e parakohshme për Kremlinin.
Një mesazh i koordinuar nga Uashingtoni
Gjatë dy konferencave për shtyp të martën, sekretarja e shtypit e Trump, Karoline Leavitt, dhe zëdhënësja e Departamentit të Shtetit, Tammy Bruce, ofruan një rrëfim të koordinuar për bisedimet, të cilat do të zhvillohen në Anchorage të Alaskës.
Të dy zyrtarët sqaruan shpejt se takimi “nuk ishte një negociatë”. Leavitt e përshkroi atë si një “takim dypalësh” për Trumpin për të “marrë një kuptim më të fortë se si shpresojmë ta përfundojmë këtë luftë”, ndërsa Bruce e quajti atë një “takim për të kuptuar situatën” ku presidenti amerikan do të “shohë se çfarë ka në mendje [Putini]”.
Duke shmangur reagimet negative dhe kritikat diplomatike
Mesazhi konsistent duket se është hartuar për të kundërshtuar në mënyrë paraprake një kor kritikësh, përfshirë Presidentin ukrainas Volodymyr Zelensky, i cili argumenton se takimi është një hap i gabuar i rrezikshëm.
Pyetjet nga gazetarët nxorën në pah minat diplomatike që rrethonin samitin: një shqetësim kryesor është se, duke i dhënë Putinit një audiencë të drejtpërdrejtë, SHBA-të po legjitimojnë pozicionin e tij si udhëheqës botëror, pavarësisht agresionit të vazhdueshëm të Rusisë dhe akuzave ligjore ndërkombëtare kundër tij.
Çështjet kryesore mbeten të pazgjidhura
Leavitt dhe Bruce u përballën me kritika të ashpra mbi trajtimin e situatës delikate nga administrata. Bruce e hodhi poshtë idenë se vetë samiti ishte një fitore për Putinin, duke deklaruar se Trump ishte i përkushtuar për të “kryer punën” dhe se “nuk bëhet paqe përmes veprimeve performuese apo teatrit. E bëhet duke folur me njerëzit”.
Leavitt, nga ana e saj, u shty për disa çështje kyçe, por ruajti një qëndrim të kujdesshëm shmangës. E pyetur për fëmijët e rrëmbyer ukrainas, ajo refuzoi ta quante kthimin e tyre një “vijë të kuqe”, duke e karakterizuar atë si një çështje humanitare që “Rusia dhe Ukraina duhet ta zgjidhin së bashku”.
Leavitt gjithashtu shmangu një pyetje në lidhje me mesazhin më të gjerë diplomatik të dërguar nga vërejtjet e mëparshme të Trump mbi një shkëmbim të mundshëm territoresh, duke u përqendruar në mbrojtje të politikës së jashtme të përgjithshme të administratës.
Kur u pyet për mungesën e përfaqësimit ukrainas, ajo shpjegoi se takimi ishte një “ushtrim dëgjimi” me një palë të vetme, por këmbënguli se kishte plane për një takim trepalësh në të ardhmen.
Besim mes polemikave
Pavarësisht pyetjeve, të dy zëdhënësit shprehën besim në qasjen e Trump, me Leavitt që shtoi se ishte “shumë e bindur” se presidenti amerikan do të mbetej optimist pas bisedimeve.
Bruce dha gjithashtu një vështrim në kutinë strategjike të mjeteve të administratës, duke lënë të kuptohet se pasojat e mundshme për Rusinë përfshinin “sanksione dytësore ndaj atyre që blejnë naftë ruse”.
Rrezik diplomatik me rreziqe të larta
Ndërsa Shtëpia e Bardhë është e prirur ta pozicionojë samitin e Anchorage si një akt thelbësor të diplomacisë, mesazhet e kontrolluara rreptësisht nënvizojnë rrezikun e madh politik. Administrata po vë bast se “ushtrimi i saj i dëgjimit” do të sjellë përparim të prekshëm në paqe, pa i siguruar një fitore Kremlinit.
Fati i asaj basti – dhe perceptimi se kush e ka vërtet avantazhin – do të bëhet më i qartë ndërsa bota do të shikojë takimin e dy udhëheqësve të premten.
