Nga Vladimir Muçaj
Nëse do të kërkonim një metaforë për opozitën shqiptare sot, “çorba politike” do të ishte përshkrimi më i saktë. E turbullt, pa shije dhe me përbërës që nuk përshtaten me njëri-tjetrin. Kjo situatë, në vend që të sfidojë qeverisjen socialiste, i ofron Edi Ramës një shtrat të butë për një “mbretërim” të gjatë politik – të paktën derisa vetë të vendosë të largohet nga skena.
Në qendër të kësaj çorbe është marrëdhënia e ngushtë mes Sali Berishës dhe Ilir Metës. Pavarësisht se të dy janë figura politike të konsumuar nga vjetërsia dhe ngarkesa e madhe me akuza e polemika, ata kanë vendosur të ribashkohen në një aleancë që duket më shumë si aleancë mbijetese sesa alternativë qeverisëse.
Berisha, edhe pse në një marëdhënie të cunguar me Kuvendin për shkak të vendimit të SPAK dhe nën hetim për çështje të rënda korruptive, vijon të jetë qendra e gravitetit në PD. Ai jo vetëm që i fali Partisë së Lirisë (PL) katër mandate të sigurta në zgjedhjet e 2025-shit, por tani po jep edhe më shumë: huazim deputetësh për të formuar një grup parlamentar të PL-së.
Kështu, Ina Zhupa, Ledina Aliolli dhe Klodiana Çapja – figura të cilat nuk kanë pasur asnjëherë lidhje të drejtpërdrejtë me PL-në – kanë kaluar nën flamurin e saj për të plotësuar numrin magjik 7, të nevojshëm për krijimin e një grupi më vete në Kuvend.
Kjo lëvizje, përtej emrave, tregon një mungesë të thellë koherence në kampin opozitar. Partitë po shndërrohen në struktura formale pa bosht ideologjik, ku deputetët transferohen nga njëra te tjetra si gurë shahu, jo për të ndërtuar alternativa, por për të mbajtur gjallë marrëdhënie personale politike dhe për të siguruar financime, minuta në Kuvend dhe përfaqësim në komisione.
Ndërkohë, përbërja e re e grupit të PL-së ka më shumë karakter simbolik sesa politik:
- Tedi Blushi, si kryetar grupi, vazhdon të jetë më shumë një zëdhënës i retorikës së Metës sesa një figurë që frymëzon.
- Edmond Haxhinasto dhe Bruna Haxhiu rikthehen si pjesë e garniturës së vjetër politike, me retorikë të harlisur por pa ndikim real.
- Erisa Xhixho, e vetmja zëdhënëse e re në formë e në stil, nuk arrin dot të bartë peshën e një alternative të besueshme.
E ndërsa opozita merret me aritmetikë deputetësh dhe manovra të vogla, Edi Rama ecën qetësisht drejt zgjedhjeve vendore të ardhshme pa asnjë trysni reale. Ai ka gjithçka në dorë: shumicën në Kuvend, kontrollin mbi institucionet, një opozitë të fragmentarizuar dhe një skenë politike ku qytetarët janë më të zhgënjyer se kurrë.
Në këtë klimë, sfida më e madhe për Shqipërinë nuk është më vetëm rotacioni politik, por rindërtimi i besimit në demokracinë përfaqësuese. Dhe për sa kohë opozita funksionon si një pazar mandatesh, jo si një platformë alternative, “mbretërimi” i Edi Ramës nuk është thjesht i gjatë – është i sigurt.
