Aleksandër Çipa
“Kuaj të murrëtyer të apokalipsit”, sikundër do të shprehej Stefan Cvajku, duket se na mbartin dhe s’dimë se për ku dhe se sa gjatë, tej kësaj kohe, po na çojnë…
Ideologjitë e mëdha kanë vdekur, por askush nuk bën meshën për to! Ideologji të reja po shtatzanojnë në mendjet e shoqërisë së trazuar të kësaj bote.
Nuk kemi shikim për largësi kohore edhe pse kemi aq shumë samite, ecejake krerësh të shteteve të fuqishme e imponuese.
Jemi në përplasje mes unipolares dhe multipolares globale…
Makinat e luftës po rëndohen nga pesha dhe po sofistikohen për vrasje.
Tunelet bërthamore jane riaktivizuar si kurrë ndonjëherë…
Kontinetet janë në asimetri të frikshme ndikimesh dhe vendimesh. Dhe çështë më e keqja, fati i terstë po triumfon mbi ndjeshmërinë humane të shteteve, popujve dhe sidomos njerëzisë në tërësi… Sa të ngjan se po jetojmë apoteozën e ndjeshmërisë edhe tek providenca (!)
Aktualisht kemi shumë mendje të rrepta, por shumë pak fuqi dëshmojnë mendjet e mprehta.(!)
Kemi shumë mendime brutale dhe Botës i mungon truri i ftohtë dhe largpamës(!)
Po parazitohet truri njerëzor dhe po shumohet frikshem, po triumfon, Truri Artificial…
Në sytë e së sotmes po bëhet pasqyrë, frika….!!!!
Njerëzia është njëherësh: lindës edhe varrmihëse e vetvetes…
