Ka pak gatime kaq të njohura në të gjithë botën, të cilat janë krijuar krejtësisht rastësisht — njëra prej tyre është sallata e famshme Cezar . Edhe pse emri lidhet me Romën e lashtë, kjo sallatë në fakt e ka origjinën nga Meksika. U përgatit për herë të parë nga Cesare Cardini, një shef kuzhine italian dhe pronar restoranti në Tijuana, në vitin 1924. Legjenda thotë se kuzhinës i mbaruan ushqimet atë natë dhe Cardini përdori atë që kishte në dispozicion — sallatë jeshile, djathë parmixhano, vezë dhe bukë të thekur — për të dalë me një recetë që do të hynte në histori.
Vizitorët u kënaqën me thjeshtësinë dhe freskinë, dhe historia e sallatës së pazakontë u përhap shpejt përtej kufirit, deri në Kaliforni dhe në pjesën tjetër të botës. Sot, sallata Cezar shërbehet në restorante nga Nju Jorku në Tokio, dhe salca e saj dalluese me sardele dhe parmixhano e bën atë të papërmbajtshme edhe në versionet moderne.
Një recetë për një sallatë klasike Cezari
Përbërësit (për 2 persona):
1 kokë marule
2 lugë gjelle vaj ulliri
2 lugë gjelle djathë parmixhano të grirë
Për salcën:
1 lugë çaji mustardë Dijon
1 lugë çaji salcë Worcestershire
1 thelb hudhër
2 fileto sardelesh (sot të gjithë përdorin pulë në vend të peshkut, 100 gr janë të mjaftueshme për këtë sasi)
3 lugë gjelle vaj ulliri
kripë dhe piper sipas shijes
Përgatitja:
Pritini bukën në kube, piqeni në vaj ulliri dhe hudhër të grirë derisa të marrë ngjyrë të artë dhe të bëhet krokante. Në një tas të madh kombinoni gjethet e sallatës së larë dhe djathin parmixhano.
Për salcën, kombinoni të gjithë përbërësit në një blender ose rrihni mirë me dorë derisa të përftohet një përzierje e lëmuar dhe kremoze. Salca shtohet mbi sallatë pak para se ta servirni dhe gjithçka përzihet butësisht.
Mund të shtohet pulë e pjekur në skarë, proshutë ose vezë e zier nëse dëshironi, por baza mbetet e njëjtë – e thjeshtë, e freskët dhe jashtëzakonisht kremoze.
E përsosur për një drekë ose darkë të lehtë, sallata Cezar mbetet provë se edhe përbërësit më të thjeshtë mund të krijojnë një klasik botëror.
