Editorial nga Vladimir Muçaj:
Vendimi i Gjykatës së Posaçme për të pezulluar nga detyra Belinda Ballukun ka shkaktuar një reagim të fortë jo vetëm në politikë, por edhe në opinionin publik, sepse prek një zonë ku drejtësia dhe politika takohen në mënyrën më të ndjeshme të mundshme. Në një kohë kur debati për reformën në drejtësi është më i gjalli i viteve të fundit, rasti i Ballukut nxjerr në pah një shqetësim shumë më të thellë: si përdoren masat e sigurimit ndaj zyrtarëve të lartë dhe deri ku shtrihet kompetenca e gjykatës pa cenuar ekuilibrat kushtetues. Pezullimi i një anëtareje të qeverisë, në mungesë të një rreziku të qartë për hetimin, nxit më shumë pikëpyetje sesa jep përgjigje. Çdo masë sigurimi duhet të justifikohet me prova konkrete, jo me supozime apo perceptime, dhe në rastin e Ballukut mungesa e argumentit të fortë për një rrezik të menjëhershëm e bën këtë vendim jo vetëm të diskutueshëm, por potencialisht disproporcional. Një zyrtare e lartë, që ka qenë e pranishme në çdo fazë të procesit dhe nuk ka shmangur asnjë detyrim ndaj hetimit, nuk përbën automatikisht kërcënim, pavarësisht profilit të saj politik. Forca e ligjit nuk qëndron te masat ekstreme, por te aplikimi i tyre i drejtë, i matur dhe i bazuar në standarde të qarta juridike. Nëse drejtësia duket se hyn në territorin e ekzekutivit përpara se çështja të gjykohet në themel, krijohet një precedent i rrezikshëm ku efekti politik vjen përpara provës penale. Rasti Balluku është më shumë se një ndeshje mes akuzës dhe mbrojtjes; është një test për seriozitetin e shtetit të së drejtës. Askush nuk duhet të jetë mbi ligjin, por po aq e vërtetë është se askush nuk duhet të bëhet viktimë e masave që tejkalojnë qëllimin e tyre dhe prodhojnë pasoja politike para përfundimit të procesit. Në fund të ditës, ky nuk është thjesht një debat për një emër të njohur të politikës, por për mënyrën se si funksionon drejtësia në një vend që pretendon të jetë demokratik dhe europian. Nëse një masë pezullimi nuk mbështetet në prova të qarta për rrezik real, atëherë ajo cenon jo vetëm të drejtat e individit, por edhe besimin publik te institucionet. Dhe kur bie besimi, bie edhe vetë sistemi.!
Pikëpamjet e shprehura janë të autorit dhe jo domosdoshmërisht të Kosovatimes
