Shkruan: Rasim SMAJLAJ
Në seancën e sotme të Kuvendit, udhëhequr nga deputeti më i moshuar, z. Avni Dehari, u pane veprime që sfidojnë çdo parim demokratik: përfaqësuesit e popullit iu ndalua fjala – jo për debat, por për të heshtur, në një sallë që duhej të jetë bastion i fjalës së lirë.
Një tjetër goditje e rëndë ndaj shtetit vjen nga ministri i Financave, Hekuran Murati, i cili pas vendimit të sotëm të Gjykatës Supreme, reagoi publikisht duke thënë se ai “nuk e njeh vendimin” dhe e quan “absurd” . Bëhet fjalë për shfuqizimin e udhëzimit të tij për arkat fiskale digjitale, nga një organ i gjyqësisë që e ka detyrë të zbatohet – jo kundërshtohet në media.
Njëri përdor pozitën për të heshtur Kuvendin, jo për të mbrojtur rregullin.
Tjetri i mohon një vendim të supremes, organi më i lartë gjyqësor i shtetit.
Kjo është mohim i shtetit – dhe nuk vjen “nga jashtë”, por nga qendra e pushtetit tonë.
Që të mos mbetet thjesht “lojë politike”, kjo duhet të na kujtojë:
Shteti e ka shtyllën në zbatim të ligjit dhe respekt ndaj institucioneve.
Ministri nuk mund të vendos mbi Gjykatën Supreme; ai duhet të respektojë vendimin, jo ta kundërshtojë atë si “absurd”.
Deputeti më i vjetër në sallë nuk ka tagër për të mohuar fjalën e shtetit – ashtu siç ministri nuk ka të drejtë ta mohojë vendimin e gjykatës.
Ne durojmë heshtje që çon në normalizim të poshtërimit institucional.
Ne lejojmë arrogancën që shkelitash ligjin që mbron.
Ky nuk është vetëm “stil politik” – është çrregullim shtetëror.
Në fund të një dite me vendim kundër një udhëzimi administrativ dhe arrogancë publike, pyetja thelbësore mbetet: A do të reagojmë apo do ta lejojmë të shndërrohet “normalitet”?
